Lieve mensen,
Dit is een blog. De mijne. Die gaat dus voor mij. En alles wat daarmee zou kunnen samenvallen. Voorlopig dus nog wel een allergaartje van dingen.
Voel je vrij om door te kijken en een berichtje achter te laten.
Groetjes!
Dit is een blog. De mijne. Die gaat dus voor mij. En alles wat daarmee zou kunnen samenvallen. Voorlopig dus nog wel een allergaartje van dingen.
Voel je vrij om door te kijken en een berichtje achter te laten.
Groetjes!
Er valt veel te schrijven. Zelfs over mijn leven. Maar dat doe ik maar ff niet. Een kleine greep uit de to-do-list:
- tentamens voorbereiden en maken
- colleges/vragenuurtjes of hoe ze het ook willen noemen..
- een eindgesprek voor mijn scriptie regelen
- nog van alles voor de vakantie
- iets van een sociaal leven onderhouden
Binnenkort horen jullie weer van me
In een onbewaakt ogenblik doe ik gekke dingen. Een daarvan is mijn weblog weer nieuw leven inblazen… Ik weet dat het kansloos is, maar geef me wat kans om daar zelf achter te komen
Hier zit ik dan. Achter mijn bureau, achter de computer, zinloos een stukje te tikken wat weinig zal toevoegen… Wachtend op de slaap te bladeren in een of ander gratis kookboek. Koken doe ik sinds het nieuwe jaar in principe elke dag. En in principe heeft het avondeten drie componenten (aardappelen/pasta, groente, vis/vleesvervangers). Culinaire kookstandjes zijn het nog niet, maar ik hoef er ook niemand mee te imponeren… Hoewel ik nu zie dat de "salade van tonijn, aardappelen en bonen" er wel lekker uiziet. Koken volgens een kookboek… Niet echt mijn ding… Hoewel ik zelfs aardappelen koken uit een basiskookboek heb geleerd. Zou mijn oma dan toch gelijk hebben? Ehm… Als ik de koriander weglaat kan ik de "miesalade met groente groenten en garnalen" ook wel proberen..Waarom zien plaatjes in een kookboek er verleidelijk uit? En als je het uitprobeert, zit je alleen met een bende vaat en krijgt zo’n maaltijd nooit iets feestelijks?
En daar zit je dan… te mijmeren over het leven… Waarom het leven van anderen wel leuk lijkt? De gedachte aan toen je de krant uit het postvakje haalde. Het voornemen om die dag maar binnen te blijven… Storm is geweldig, maar natuurlijk wel alleen als je veilig binnen zit… Desnoods met een boek Vennootschapsbelasting voor je neus
…. Maar dat was niet het enige dat ik toen besefte… De krant leek een extra bijlage te hebben… Over het Filmfestival.. Ehm.. Misschien moet ik ook eens op zoek gaan naar gezelschap wat ik mee kan nemen naar de dingen die ik graag doe in het leven….Je bent nog geen week geleden naar de bioscoop geweest in goed gezelschap, houd je jezelf voor… En toch blijft de behoefte om wat leukere/bijzondere dingen te doen… Je hebt het gevoel dat je nooit wat doet… terwijl gisteren toch een best avontuurlijke vakantie is geboekt
Klagen over het leven is toch zo makkelijk (Hmm… misschien dat quiche kunnen maken zo slecht nog niet is…) En daar moet ik misschien eens mee ophouden…. Niet klagen over de dingen die niet zijn… maar de dingen die er wel zijn, die wel goed gaan, waarderen… mijn "zegeningen" tellen… En de dingen die ik zo graag wil doen, ook maar eens gaan doen… en als ik ze niet doe, niet gaan lopen zeuren… Ik ga het leven nemen zoals het is en daar tevreden mee zijn… en om dat te bewijzen, houd ik mijn weblog bij, zodat jullie mijn "vorderingen" kunnen zien
En nu ga maar eens naar bed. De kunst van het slapen (en dan het slapen `s nachts;)) wil ik ook eens onder de knie krijgen… Dus niet meer peinzen over een wereld waar ik wel krijg waar ik recht op heb, maar gaan dromen over allemaal mooie dingen….
Welterusten en een goedenacht lieve mensen…